Sposób na bilans wody

Bilans wody to różnica pomiędzy wskazaniami wodomierza głównego, a sumą wodomierzy mieszkaniowych.

 

Problem bilansu wody w budynkach wielorodzinnych dotyczy praktycznie

wszystkich zarządców. Ostatnio jestem świadkiem zmagań pomiędzy

lobby wodociągowym a spółdzielczością mieszkaniową w sprawie

opomiarowania i rozliczania wody w mieszkaniach. Lobby mieszkaniowe

optowało za rozwiązaniem takim, jakie jest w przypadku prądu i gazu.

Wprawdzie, zgodnie z art. 6.6 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę

i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (DzU z 2001 r. nr 72,poz. 747),

wodociągi muszą przejąć opomiarowanie mieszkań od zarządcy na jego

wniosek, ale okazało się jednak,że jest to pyrrusowe zwycięstwo.

Warunki, na jakich zakłady wodociągowe przejmują opomiarowanie

w mieszkaniach są takie, że tylko nieświadomi wszystkich konsekwencji

decydują się na skorzystanie z ustawowego zapisu.

Taka sytuacja jest źródłem wielu konfliktów. Nie dość, że zarządca,

będący darmowym pośrednikiemw sprzedaży wody, musi odczytywać

wskazania wodomierza, rozliczać i inkasować należność za wodę,to jeszcze

musi do tego dołożyć w przypadku ujemnego bilansu wody.

Czy to jest normalne? Po 30 lipca 2007 r. ten problem jeszcze się powiększył.

O ile do tej pory większość spółdzielni mieszkaniowych bilansu wody dokonywała

w stosunku do całości zasobów, to teraz rozliczenie musi dotyczyć poszczególnych

nieruchomości (art. 4 ust. 41 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych,

DzU z 2007 r. nr 125, poz. 873). Obecnie, po wejściu ustawy o spółdzielczości,

analiza bilansu wody musi być pogłębiona i dotyczyć poszczególnych nieruchomości.

Okazało się, że w spółdzielni są bloki mieszkalne o bilansie 0d +8% do-25%, a nawet -32%.

W takiej sytuacji wykonujemy następujący tok postępowania:

1. Sprawdzenie błędów wskazań wodomierza głównego.

Można go dokonać dwojako, poprzez:

a) wykonanie ekspertyzy urzędowej przez Obwodowy Urząd Miar lub przez firmę certyfikowaną,

b) określenie błędu wskazań wodomierza głównego dzięki wstawieniu za

wodomierzem głównym wodomierza kontrolnego, najlepiej wywzorcowanego klasy C.

Wówczas ten błąd określimy z dokładnością do ±1%. Coraz rzadziej ma miejsce

sytuacja, gdy wodociągi nie dbają o stan przyrządów pomiarowych, zwłaszcza

jeśli stosują wodomierze regenerowane. Wówczas nie ma problemu z bilansem

wody, który bywa nawet dodatni. Sytuacja radykalnie się zmienia, kiedy

zastosowane zostaną wodomierze klasy C lub zestawy pomiarowe

wodomierzowe dostosowujące ich nominał do rzeczywistych przepływów

(po wykonaniu monitoringu). Wówczas bilans gwałtownie wzrasta i mamy

problem.

2. Sprawdzenie, czy wszystkie punkty czerpalne w mieszkaniach są

opomiarowane i usunięcie ewentualnych przecieków o ich legalizacji

nie wspominając.

3. Wymiana wodomierzy mieszkaniowych na wodomierze hybrydowe.

Wodomierze hybrydowe charakteryzują się całkowitą odpornością na

działanie pola magnetycznego (brak sprzęgła magnetycznego). Jeżeli ktoś

twierdzi, że wodomierz suchobieżny lub „ekstrasuchy” jest odporny

na magnes, to albo nie wie o czym mówi, albo po prostu kłamie.

Ponadto wodomierza hybrydowego nie można zatrzymać przez ścisk (pęknie

kopułka), przewiercić kopułki (zaleje pomieszczenie), jest on też odporny na

zanieczyszczenia ferromagnetyczne (w suchobieżnych, szczególnie przy

ciepłej wodzie, istnieje niebezpieczeństwo hamowania wodomierza przez

zanieczyszczenia ferromagnetyczne wychwycone z wody przez magnes na

wirniku). Brak sprzęgła magnetycznego czyni wodomierz mokrobieżny

odpornym na jego zrywanie (w wodomierzu suchobieżnym przy gwałtownym

otwarciu zaworu kulowego jest przepływ, a liczydło stoi). Na polskim rynku

mamy dwa rodzaje wodomierzy mokrobieżnych: z bębenkami „gołymi”,

zanurzonymi w wodzie i z bębenkami w glicerynie (hybrydowe).

4. Zainstalowanie zaworów antykropelkowych.

Jest to już absolutna ostateczność.

Bilans wody w budynku jest rezultatem

wielu czynników:

1. Klasa wodomierzy. Najbardziej dokładnym jest wodomierz klasy C. Jednak

tam, gdzie wodomierz ma pracować w pozycji poziomej. W pozycji pionowej

jego klasa obniża się do B, a nawet do A.

2. Montaż wodomierza. Wielkość odcinków prostych przed i za wodomierzem

określa producent. Jednak za wodomierzami mieszkaniowymi, niezależnie od

typu czy konstrukcji, propagacja zaburzeń przepływu wstecz jest na tyle

mała, że nie mają one żadnego wpływu na metrologię wodomierza, więc

odcinek prosty za wodomierzem nie jest wymagany. Zwykle wymaga się,

aby odcinek prosty przed wodomierzem wynosił 3-5 średnic. Łącznik

przed wodomierzem spełnia najczęściej ten wymóg.

3. Dobór nominału wodomierza. Ponieważ przepływy maksymalne

w mieszkaniu rzadko przekraczają 1 m3/h. Równie poprawnie

dobranym wodomierzem jest ten o nominale 1,0 lub 1,6, pod jednym

wszakże warunkiem: nie może być w mieszkaniu spłuczki typu „tajfun”

z rozregulowanym tłumikiem zamykania. Groźny dla wodomierza jest nie

tyle znaczny przepływ, co fala uderzeniowa powstająca w momencie

gwałtownego zamknięcia zaworu w tej spłuczce – może ona doprowadzić

do uszkodzenia wirnika wodomierza. W takich przypadkach bezpieczniej

jest zastosować wodomierz o nominale 2,5 m3/h.

4. Próg rozruchu. Jest to parametr mający największy wpływ na bilans

wody. Jest to przepływ w l/h, przy którym wodomierz zaczyna zliczać

przepływ. Wprawdzie nie jest to oficjalny parametr metrologiczny,

który świadczy o czułości wodomierza. Badać próg rozruchu wodomierza

należy w pozycji takiej, w jakiej będzie zamontowany.

5. Odczyty wskazań. Metodyka odczytów wskazań jest często przyczyną

nierzetelnego sporządzania bilansu. Jeżeli mamy problemy z bilansem,

to odczytu powinien dokonywać bezpośrednio pracownik zarządcy, i to jak

najczęściej. Głównym celem wizyty pracownika w mieszkaniu powinny

być oględziny wodomierza, a przy okazji odczyt – nie odwrotnie. Ideałem

jest odczyt zdalny, ale z jednym zastrzeżeniem: jeżeli na wskazania wodomierza

suchobieżnego można wpływać na tyle sposobów, to nie ma

sensu stosowania takich odczytów. Zdalny odczyt może nawet pogorszyć

bilans, gdyż wodomierz jest rzadziej oglądany. Dopiero wodomierz mokrobieżny,

odporny na wszelkie działania odbiorcy wody, nadaje się do zdalnego

odczytu. Mając taki nadajnik również na wodomierzu głównym, można

codziennie wygenerować bilans wody dla każdej nieruchomości i to o bardzo

dużej dokładności.

6. Cofanie wodomierza ciepłej wody. Jeżeli ciśnienie wody zimnej jest

wyższe niż ciepłej, to po spięciu tych instalacji nastąpi cofanie wodomierza

wody ciepłej wodą zimną. Może ono być świadome, ale również nieświadome

(przebicie przez baterię niższej jakości). Rozwiązanie jest proste:

wystarczy zamontować zawór zwrotny w gałązce wylotowej wodomierza,

aby ten problem przestał istnieć.

7. Trwałość metrologiczna. Zależy ona przede wszystkim od jakości

wody i konstrukcji wodomierza. Pogarszanie się metrologii wodomierzy

w tracie eksploatacji jest przyczyną pogarszania się bilansu. Badania trwałościowe

wodomierzy mokrobieżnych hybrydowych wykazały, że po przepływie

3600 m3 (odpowiada to pięćdziesięcioletniemu poborowi wody przez poszczególny

wodomierz) zachowały metrologię w granicach dopuszczalnych dla wodomierzy nowych.

Poprawiony (piątek, 07 stycznia 2011 19:45)

 

Reklama
To miejsce czeka na Twoją reklamę